Wat een top evenement weer! We hadden maar drie
weken de tijd om een en ander op te zetten, maar
dankzij alle medewerking van
Lionsclub Waddinxveen Boskoop en Den Edel Sport
uit Waddinxveen hebben we een leuk evenement
neergezet.

Dit verdient zeker een vervolg in 2013. Een aantal
lokale ondernemers hadden fietsen gesponsord of
een afvaardiging uit het personeelsbestand samen-
gesteld. Maar er waren ook een aantal die-hards
die, meer of minder getraind, zef mee trainden.
Al dan niet in estafette vorm. Uiteraard reed Team
Ride On zelf ook mee.

Al met al een schitterende bloed hete dag die
€ 1.350,- en veel positieve reacties opleverde voor
Duchenne en Villa Joep.

Bedankt Lions, bedankt Den Edel Sport en instructeurs,
maar vooral bedankt alle enthousiaste deelnemers.

06-04-2012 Zaterdagmorgen acht uur, we tanken ' the babemagnet' maar weer eens vol. We zijn weer op weg naar een voor mij nieuw parcours. Deze keer in Oosterbeek - Papendal. Annuska heeft hier al vaker gereden en er zou een onneembare klim in zitten met een ondergrond van losse stenen. Ik ben benieuwd.
We rijden het parcours samen en rijden puur op GPS. Beetje zoeken af en toe, maar we rijden nooit meer dan een paar meter verkeerd. Dus dat komt wel goed denk ik.
Dan op pakweg driekwart van de route rijden we  landgoed Mariendaal op. Links ligt het landhuis waar vroeger een klooster in gehuisvest was. Rechts de natuurlijk begroeide tunnels in de parktuin en voor ons een licht afdalend pad -2% met daarachter een muur, althans zo stijl lijkt het vanuit de verte.

Gewoon rustig naar toe rijden, terugschakelen naar licht verzet en dan naar boven. Niet te snel en zoeken naar de beste grip. Gewicht zo verdelen dat het voorwiel niet los komt, maar er wel druk op het achterwiel blijft. Rustig maar gestaag klim ik door, zoekend naar het beste spoor. Je voelt de stenen wegglijden onder de banden, maar het gaat goed. De wereld is even niet groter dan het pad voor me, concentratie.  En dan ben ik boven.
Ik kijk snel op m'n hartslagmeter 180, draai me om en kijk naar beneden. En daar komt ze aan, de tijger, je kan het! En inderdaad Annuska rijdt ook 'gewoon' naar boven! Hartslag 188, dat wel, maar ze staat er wel!
Met gepaste trots rijden we verder, trots dat we het gered hebben, wetende dat we dit een paar maanden geleden niet gered hadden, maar ook dat het over een paar maanden wel een heel stuk soepeler moet gaan. Dan komen we iedere dag wel een paar van dit soort grappen tegen op het parcours. Maar we zijn goed op weg.

Zondag reden we weer in Lage Vuursche met onze sidekicks Sander 'axewood4duchenne' en Erica de 'Superjuf'. Ook Hedwig kon gelukkig weer mee. Een kort maar uitdagend parcours van 10 kilometer, maar door een aantal rondes op lekker tempo te rijden komen we weer aan een goede training.

Annuska schreef al over de 'achtbaan' en ik zou het niet beter kunnen omschrijven. Het wordt alleen maar grootser en wel op alle vlakken. Toen we inschreven had Annuska nog het gevoel van 'ik doe dit wel maar vertel het niemand', dat is ondertussen wel even anders.
De sponsoring gaat geweldig, we zitten inmiddels op de € 6.225,- en er zijn nog toegezegde stortingen onderweg.

Ook wordt er op 30 April in Waddinxveen tijdens de Lions kindervrijmarkt een spinningmarathon georganiseerd waarvan de opbrengst deels naar Duchenne Heroes en deels naar Villa Joep gaat. Dus mocht je interesse hebben om op 30 april tussen 10:00 en 13:00 uur te spinnen voor een goed doel 'huur' dan één van de fietsen en doe mee. Trap Duchenne de wereld uit!
Binnenkort meer hier over.

Morgen gaan we met onze sidekicks en nog een paar FietsFitters naar de Posbank, weer even serieus buffelen en trainen in afdalen, schijnt ook belangrijk te zijn in de komende editie van Duchenne Heroes. Zondag en maandag heb ik nog niet besloten hoe en waar, maar weer of geen weer er zal zeker gereden worden.

^Ab

02-04-2012 Vanaf het moment dat Ab en ik ons ingeschreven hebben voor DH ga je een soort van achtbaan in, alles gaat zo snel het is soms gewoon onwerkelijk. Je gaat in eerste instantie eerst achter het sponsorgeld aan en als je dan je startbewijs onverwachts zo snel binnen hebt dan begint ineens het 'echte' trainen. Uiteraard blijft de sponsorwerving doorgaan, want hoe meer geld hoe beter voor Duchenne onderzoek.
Alhoewel we al vanaf september lekker fanatiek aan het fietsen zijn (voornamelijk off-road), voelt het nu ineens anders, als echt trainen. 'Voor het echie' zeg maar. Het voelt heel raar, maar ik doe het met plezier, vooral als ik zie dat ook ik iedere keer toch mijn grenzen kan verleggen.
Samen met Ab tegen een mega steile helling op gefietst zonder af te stappen, jemig wat deed dat pijn maar was wel super trots.
Ik zeg iedere keer "ach we hebben nog een half jaar" maar inmiddels is er alweer een hele maand voorbij.

De gedachte van die "monstertocht als persoonlijke uitdaging" raakt steeds meer op de achtergrond. En de ziekte van Duchenne steeds meer op de voorgrond. Maar dat voelt goed, zo moet het ook zijn.
Binnenkort gaan we kennis maken met David  een jongen met de ziekte van Duchenne, erg spannend maar ik kijk er naar uit en ook dit hoort erbij.

Afgelopen week te horen gekregen dat mijn buurvrouw/fietsvriendin Erica Tukker 'Superjuf' zich ook opgegeven heeft voor DH.
En daar ben ik natuurlijk ook onwijs blij mee, een vrouw bij ons team! Samen met Sander 'axewood4duchenne' vult zij ons team aan tot het vereiste viertal. Berthold, mijn man kan nu mee als begeleider, dat is erg prettig zowel mentaal als vanwege de technische ondersteuning die hij kan geven. Hij heeft veel fiets ervaring en het voelt vertrouwd.

We oefenen inmiddels veel met de gps want dat is mijn grote angst straks, ik wil echt niet 2x dezelfde berg beklimmen als het niet nodig is.
En langzaam aan gaat dat ook steeds beter, gelukkig.
^Annuska

04-03-2012 Weer een bijzondere week.
Je zou denken als iedere week bijzonder is, dan is bijzonder bijna gewoon. Maar niets is minder waar.

Voor we naar de Posbank gingen werd ik gebeld door mijn broer, hij was naar zijn werkgever gegaan met ons verhaal en deze werd meteen een topsponsor, helemaal goed.

Het is natuurlijk geweldig dat we nu ambassadeurs hebben die voor ons lobbyen. Ook Annuska gaat als een speer met de werving. Dus ik moet alle zeilen bijzetten om haar voor te blijven.

Dinsdag leden vergadering gehad van Businessclub Partners. tijdens de rondvraag mijn verhaal gedaan en ook daar komen al leuke donaties van binnen.

Ook de camper is inmiddels geregeld, aangeboden door Autobedrijf Van Dam. Top!

We zijn inmiddels de € 3.000,- ruim gepasseerd 

Maar dan krijg je woensdag ineens een Tweet dat Davey op 17 jarige leeftijd overleden is aan Duchenne. Zaterdag werd hij begraven naast zijn broertje die 12 geworden is (..)  

Davey was de mascotte van 'Team Davey', deze jongens hebben wij ontmoet in Bergschenhoek waar zij een Duchenne Heroes presentatie gaven.

Heftig, weet je wel waar je het voor doet.

Zaterdag met Annuska van Scheveningen naar het MTB parcours boven Noordwijk  gereden en terug uiteraard.

Wat komen we toch iedere keer op schitterende locaties met onze sport.

Op de Waalsdorpervlakte gestopt bij het monument. Slechts 3 kruizen en een klok, maar heel indrukwekkend, juist door de eenvoud en de locatie. Daar vandaan door de duinen naar het noorden gereden. Onderweg kom je wilde paarden, hazen, herten en Schotse Hooglanders tegen.

Hoewel bijna alles verhard is is in de duinen rijden toch altijd stiekem pittig met alle glooiingen en wind. 

Annuska had afgelopen week ook al 60 km op de racefiets, gereden, spinningles gevolgd en circuit gedaan in de sportschool. Voor haar zondag een vrije dag. 

Zelf ben ik met de mannen van FietsFit naar Amerongen geweest, prima parcours vandaag. Na afloop bij de koffie uitgebreid na gepraat en naast Sander (axewood4duchenne) gaan er mogelijk nog meer inschrijven, dan wel als deelnemer, dan wel als vrijwilliger.

Al met al een drukke week en een prachtig MTB weekend.

^ Ab

27-02-2012 Afgelopen week vakantie gehad en lekker uitgerust.
Alhoewel maandag met Berthold, mijn man, een strandwandeling gemaakt, bedoeling was ongeveer 2 uurtjes lopen. Prachtig weer, heen over strand van Scheveningen naar Wassenaarseslag en terug door de duinen.
Maar... dat terug was een ware aanslag op spieren die we schijnbaar weinig gebruiken. Tjonge jonge, gewoon 20km gelopen in 4uur!!
En wat een spierpijn gehad! Ik ga toch veel liever fietsen, minder spierpijn en meer kilometers.

Donderdag op de racefiets gezeten even lekker licht fietsen (herstel training), kan af en toe ook geen kwaad en met die spierpijn was dat helemaal goed.

Vrijdag weer sponsors bezocht met boven verwachting veel resultaat! Nooit verwacht dat ik dat voor elkaar zou krijgen, ik zat met een glimlach op mijn gezicht op de fiets die er de hele dag niet meer af te krijgen was. Zo'n voldaan gevoel en zoveel dank voor al die lieve mensen die in ons geloven!

En zaterdag? Jawel 60km off road gefietst op de Posbank met Ab en Berthold, de hele route gedaan met nog een extra stukje voor de koffie break.

Helemaal trots want geen centje pijn gevoeld achteraf, mede dankzij nuttige tips en adviezen van Berthold hij heeft veel fietservaring en begint langzaam aan een beetje aan het idee te wennen van de fietsplannen van mij en Ab geloof ik.
Ik merk dat ik zelf steeds vertrouwder raak met m'n nieuwe fiets en natuurlijk meer zelfvertrouwen krijg, gelukkig!

Ik kan me herinneren dat ik met Erica (fietsvriendin) de lastige stukjes wel eens stiekem overgeslagen heb, maar deze keer niet.

Al met al een nuttige en sportieve week geweest.
^Annuska
 

14-02-2012 Alweer een week verder sinds m'n laatste blog, de tijd vliegt. Wat is er weer een hoop gebeurd.

Afgelopen donderdag was een topdag! 's avonds uit eten met een vriendin en vooraf ter info de website gemaild. Op de zaak krijg ik een sponsor-bevestigingsmail. Ze had meteen maar even een bedrag overgemaakt. Echt super, daarnaast ook nog een gezellige avond gehad.

Op dezelfde middag, nog mooier, een bijdrage van m'n buurmeisje. Naar aanleiding van haar berichtje op de teampagina hebben we nu mail contact. Ze is razend enthousiast over onze deelname, maar ook dat we op deze manier weer in contact gekomen zijn. Er blijft haar weinig bespaard op dit moment dus dat maakt het extra speciaal.
Ze heeft haar zoon David verteld over onze deelname en de sponsoring waarop hij spontaan zei: Een pil  waardoor ik weer kan lopen zou wel heel fijn zijn, maar dan hou ik wel m'n elektrische rolstoel want daar kan ik lekker hard mee scheuren.....

Ik heb haar beloofd binnenkort langs te komen.

Vrijdag een gesprek gehad met Sander, onze nieuwe partner in crime. We kennen Sander van de Fiets FIT MTB Clinic en rijden regelmatig samen. We gaan ook samen rijden tijdens Duchenne Heroes, maar om praktische redenen schrijft hij op eigen titel in.

Onze eerste topsponsor is binnen, Team Toyota van Leeuwen. Rob bedankt, uiteindelijk ben jij ook de onbewuste aanstichter van dit alles. Dat brengt mij ook meteen bij Lionsclub Wadinxveen-Boskoop. 15 maart gaan we daar onze eerste Duchenne Heroes presentatie geven. Een club met als motto 'We serve' daar moet een klik zijn.
Annuska slaapt geloof ik nu al niet meer,  die rijdt liever 100 km offroad dan dit, maar ja Duchenne Heroes is meer dan een tocht rijden alleen.

Ook de rest van de sponsoring begint nu goed op gang te komen. Er komen leuke en spontane reacties binnen. Maar niet alléén topsponsors zijn welkom 100 familieleden, vrienden of vreemden die € 50,- geven of 200 mensen die € 25,- storten is natuurlijk ook goed. 

Ondertussen wordt er ook druk getraind. Zaterdag hebben we met Berthold in Amerongen gereden (Soest 45 was afgelast). Ze gaven 85% kans op regen op, maar wij reden heerlijk door de 15% kans op droog. Het was daardoor lekker rustig in het bos. Zondag samen rondje door de polder gereden. Jammer van die hagelbui..

Tot slot sneed ik gisteravond nog even in m'n hand tijdens het snijden van de promofolders, even langs de HAP voor een hechting, maar dat mag de pret niet drukken.

In september zullen we wel gekkere dingen tegenkomen.
^Ab

 

16-02-2012 - Vandaag de wekelijkse schoonmaak karweitjes gedaan en tussen de bedrijven door steeds naar buiten gekeken of het weer het toe laat om toch weer eventjes buiten te fietsen. Regen, motregen wat een druilerige dag!
Op buienradar gekeken, ja het zou ergens in de middag droog worden maar niet hier geloof ik. Toch maar fietskleding aangedaan en weer naar buiten gekeken, shit het miezert nog steeds.
PING zegt mijn PC ineens, 'melding sponsoring' van Duchenne Heroes!!! Nee, zie ik dat nu goed? Er is een flink bedrag op onze teamnaam gestort.

Door, jullie kennen het verhaal, Ab z'n oud buurmeisje zij heeft een zoon met Duchenne. Het grijpt me echt naar m'n keel. Jeetje wat bijzonder en gelijk denk ik wat zit ik nou te miepen.

Hup op de fiets we zijn niet van suiker! Straks met de tocht kan het ook slecht weer zijn, dus wen er maar zachtjes aan zeg ik tegen mijzelf.

En weg rij ik de druilerige regen in, maar met een warm gevoel.

^Annuska
 

13-02-2012 Zo dat was weer een echt Hollands Glorie weekend met mooie schaatstochten. Volgens het DH trainingsschema mogen we nu nog elke vorm van training doen, als we maar trainen. Dus dat was genieten nu het nog kon.

Al maanden zijn wij in ons hoofd bezig met deelname aan Duchenne Heroes. Nu wij de keuze gemaakt hebben gaat voor ons alles snel. Soms vergeet je wel eens dat de buitenwereld er een totaal andere kijk op heeft. Dat blijkt dan ineens uit de vragen en reacties. Zo kreeg ik opvallend veel de vraag: "Ruim 70 km per dag, dat is toch niet zo veel?" Dus heb ik onze website uitgebreid met wat video's om een indruk te geven wat Duchenne Heroes inhoudt. Nou dat werkt wel. We krijgen nu welgemeende steun- en respectbetuigingen. Je zou er bijna zelf weer bang van worden.

We hebben al een aantal leuke sponsorgesprekken gehad en iedereen kent weer iemand in z'n netwerk die wat zou kunnen betekenen. Leuk denk je dan, maar ik wil gewoon nu graag sponsorgeld. De zekerheid dat er fondsen binnen komen, maar zo werkt dat natuurlijk niet. Ook dit moet je op- en uitbouwen.

Mogelijk binnenkort een presentatie bij Lionsclub Waddinxveen - Boskoop. Ben benieuwd.

Oja, vorige week sprak ik over mijn oude buurmeisje met een zoontje met Duchenne. Deze week kregen we bericht van haar op onze Duchenne Team pagina. Ze vond het geweldig dat we dit gaan doen. Deed ons echt goed, zo'n berichtje. Bevestigt weer even dat we goed bezig zijn.

Zaterdag waarschijnlijk weer naar Soest voor een 45 km rit van de Tempo Rijders. Dat was vorige keer 45 km modderworstelen, gelukkig heb ik Annuska in mijn team.

^Ab

- 09-02-2012 Vandaag 2 uur geschaatst op natuurijs, heerlijk.
Maar wat ik ook doe Duchenne Heroes zit continu in mijn hoofd. Spookt in mijn hoofd zou ik bijna zeggen, het is er continu.

WOWW! een scheur in het ijs, wel even op blijven letten en vooral niet vallen, want een breuk of blessure kunnen we ons niet permitteren! Het trainingsschema is strak gepland en we hebben alle tijd hard nodig.

Gelukkig, eerste sponsoring is binnen. Het is natuurlijk één druppel op de hete plaat want er moet nog veel meer binnen komen. Maar iedereen reageert enthousiast en het begin is er.
We gaan ervoor! ^Annuska

07-02-2012- Nu alles online is, website, Twitter, sponsorlinks etc., wordt het tijd voor actie. Vanavond tijdens een Lions bijeenkomst alvast gemeld dat we Duchenne Heroes gaan rijden, tenslotte was dit de locatie waar het allemaal begon. Het is nog wel duidelijk even wennen is om jezelf 'hard' neer te zetten.

Ook wij zelf zijn onder de indruk van wat we gaan doen en alles wat daar bij hoort. Er heerst nog iets te veel het gevoel van: wie ben ik om hier stoer te gaan vertellen dat we wel even 500 km off road aan rijden in 7 dagen. En dan ook nog eens vragen of anderen bij willen dragen aan Duchenne Parents Project.

'Je moet het een gezicht geven' zegt mijn buurman aan tafel. Ja dat is mooi gezegd, maar moet ik dan bij mijn oude buurmeisje binnen stappen die ik 15 jaar niet gesproken heb en zeggen: "Hallo hoe is het met je? Ik hoorde dat jij een zoontje met Duchenne hebt". Daar zit ze toch niet op te wachten?

"Ik denk het juist wel antwoordt mijn tafelgenoot. De vraag is, kan jij het aan? Of wordt het voor jou te persoonlijk, natuurlijk lekker makkelijk om alleen op het internet anonieme beelden te zien".

Au, dat doet zeer. De presentaties die ik gehad heb en de verhalen die ik gelezen heb raakten me juist. Dat is de reden ook dat we hiervoor ingeschreven hebben. We hadden ook een willekeurige prestatietocht kunnen kiezen, inschrijving betalen en starten maar.

Maar ergens zit er ook een kern van waarheid in. Het feit dat Duchenne zo sterk aanwezig is in het evenement maakt het zo bijzonder, maar in mijn hoofd zit nu nog een scheiding. Duchenne hoort bij de tocht, niet in mijn omgeving. Maar ik voel aan al mijn zintuigen dat dit snel zal veranderen. ^Ab